Οι σημαντικότερες διαστημικές αποστολές για το 2018

Το 2018 θα είναι ένα ακόμη έτος που δεν θα πλήξουμε, όσον αφορά τις εξελίξεις στο διάστημα. Ουκ ολίγες εκτοξεύσεις και διαστημικές αποστολές αναμένεται να ελκύσουν το ενδιαφέρον των ειδικών και μη. Οι κυριότερες αποστολές θα έχουν ως προορισμό προορισμό τη Σελήνη, τον Ήλιο, τον 'Αρη, τον Ερμή και δύο αστεροειδείς.

Ο Νο 1 πύραυλος βαρέων βαρών

Η αρχή θα γίνει στο τέλος Ιανουαρίου με την παρθενική εκτόξευση του πιο ισχυρού πυραύλου στον κόσμο, του Falcon Heavy (Βαρύ Γεράκι), της ιδιωτικής αμερικανικής αεροδιαστημικής εταιρείας Space X. Ο πύραυλος, που στην ουσία είναι τρεις μικρότεροι πύραυλοι Falcon 9 στη «συσκευασία» του ενός, μπορεί να ανυψώσει υπερδιπλάσιο φορτίο σε σχέση με τον έως τώρα μεγαλύτερο πύραυλο, τον Delta IV Heavy, και μάλιστα στο ένα τρίτο του κόστους. Στην πρώτη αυτή πτήση από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ στη Φλόριντα ο ιδιοκτήτης της Space Χ Έλον Μασκ σχεδιάζει να διαφημίσει την άλλη εταιρεία του παραγωγής ηλεκτροκίνητων οχημάτων Tesla, το τελευταίο μοντέλο της οποίας, ένα σπορ Tesla Roadster, θα βρίσκεται μέσα στον πύραυλο. Τελικά, αν όλα πάνε καλά, ο Falcon Heavy θα χρησιμοποιηθεί μελλοντικά για τη μεταφορά φορτίων και ανθρώπων μεταξύ Γης και 'Αρη.

Οι πρώτες επανδρωμένες ιδιωτικές πτήσεις των ΗΠΑ στον ISS

Οι ΗΠΑ πιθανότατα θα ξαναρχίσουν φέτος τις επανδρωμένες πτήσεις στο διάστημα, κάτι που έχουν να κάνουν από αμερικανικό έδαφος από το 2011. Έκτοτε όλα τα ταξίδια των αμερικανών αστροναυτών στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) έχουν γίνει με ρωσικούς πυραύλους «Σογιούζ» από το Καζακστάν. Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) -με παρότρυνση και από τον πρόεδρο Τραμπ- σκοπεύει φέτος να στείλει αστροναύτες στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με αφετηρία τις ΗΠΑ και με τη βοήθεια των ιδιωτικών εταιρειών Boeing και Space X. Τον Αύγουστο η Space Χ προγραμματίζει να χρησιμοποιήσει τον πύραυλο Falcon 9 για να κάνει μια δοκιμαστική μη επανδρωμένη πτήση του νέου διαστημικού σκάφους Crew Dragon, ενώ το Δεκέμβριο θα ακολουθήσει η πρώτη δοκιμαστική επανδρωμένη αποστολή στον ISS. Από την πλευρά της, η Boeing προγραμματίζει τον Αύγουστο να χρησιμοποιήσει τον πύραυλο Atlas V της United Launch Alliance για να κάνει μια δοκιμαστική μη επανδρωμένη πτήση του νέου σκάφους Starliner, ενώ η πρώτη δοκιμαστική επανδρωμένη πτήση θα ακολουθήσει το Νοέμβριο. Δεν αποκλείεται πάντως να χρειασθούν περισσότερες δοκιμές και οι επανδρωμένες πτήσεις ίσως και των δύο εταιρειών στον ISS να μετατεθούν για το 2019.

Σελήνη

Δεν αποκλείεται οι πρώτοι τουρίστες να επισκεφθούν φέτος το φεγγάρι. Αν και η NASA δεν θα κάνει κάποια ρομποτική ή επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη, η Space X (ξανά αυτή!) σχεδιάζει να στείλει ένα ζευγάρι τουριστών γύρω από το δορυφόρο της Γης μέσα στη διαστημική κάψουλα Dragon 2, η οποία θα ανυψωθεί με το νέο πύραυλο βαρέων βαρών Falcon Heavy. Κανείς άνθρωπος δεν έχει κάνει κάτι τέτοιο από το 1972, όταν έγινε η τελευταία προσελήνωση από την αποστολή «Απόλλων 17». Όλες οι μεγάλες ασιατικές διαστημικές δυνάμεις (Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία) έχουν τα δικά τους σχέδια το 2018. Η Κίνα έχει στα σκαριά δύο διαδοχικές σεληνιακές αποστολές μετά την πρώτη προσελήνωση μιας κινεζικής κάψουλας (Chang'e 3) και ενός ρόβερ το 2013. Έως το τέλος του έτους θα σταλεί στο φεγγάρι το Chang'e 4, πάλι μαζί με ένα ρόβερ.

Στη συνέχεια η Κίνα θα επιχειρήσει την πρώτη -μετά το 1976- αποστολή λήψης δείγματος από την επιφάνεια της Σελήνης και επιστροφής του στη Γη. Η αποστολή του σκάφους συλλογής δειγμάτων Chang'e 5 θα γίνει με τον πύραυλο Long March στο τέλος του έτους, αλλιώς θα μετατεθεί για το 2019. Πρόσθετο ενδιαφέρον προκαλεί ότι το σκάφος θα προσεληνωθεί στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, για την οποία οι επιστήμονες δεν ξέρουν πολλά πράγματα. Στο φεγγάρι θα πάει και η Ινδία τον Μάρτιο, με την εκτόξευση της αποστολής Chandrayaan 2, που περιλαμβάνει ένα σκάφος σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, μια κάψουλα προσελήνωσης και ένα ρόβερ, το οποίο θα μελετήσει τη σεληνιακή επιφάνεια. Θα είναι η πρώτη φορά που η Ινδία θα επιχειρήσει να προσεληνώσει ένα σκάφος και να κινήσει ένα ρόβερ πάνω στο φεγγάρι. Η χώρα διαθέτει ήδη ένα δορυφόρο (Mars Orbiter Mission-MOM) σε τροχιά γύρω από τον 'Αρη. Η Ιαπωνική Διαστημική Υπηρεσία (JAXA) έχει προγραμματίσει την εκτόξευση αρκετών δορυφόρων παρατήρησης της Γης, μια αποστολή ανεφοδιασμού του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, ενώ συμμετέχει και στην αποστολή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) στον Ερμή.

Ερμής

Αυτή θα είναι και η σημαντικότερη φετινή ευρωπαϊκή αποστολή. Πριν το τέλος του 2018, πιθανώς τον Οκτώβριο, η ESA σχεδιάζει να εκτοξεύσει την αποστολή BepiColombo με προορισμό τον κοντινότερο πλανήτη στον Ήλιο, τον Ερμή. Το σκάφος αναμένεται να φθάσει εκεί το 2025. Δύο διαστημοσυσκευές, το ευρωπαϊκό Mercury Planet Orbiter και το ιαπωνικό Mercury Magnetospheric Orbiter, μετά από το επταετές ταξίδι με το μητρικό σκάφος Mercury Transfer Module (MTM), θα τεθούν σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη για να μελετήσουν τη γεωλογία του, την εσωτερική δομή και σύνθεσή του, το μαγνητικό πεδίο του κ.α.

Αστεροειδείς

Tόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ιαπωνία έχουν σχεδιάσει φέτος αποστολές σε αστεροειδείς. Το σκάφος OSIRIS-REx της NASA, που είχε εκτοξευθεί το 2016, αναμένεται να φθάσει τον Αύγουστο στον αστεροειδή Μπενού και να τεθεί σε τροχιά γύρω του επί δύο χρόνια, με στόχο να πάρει ένα δείγμα από αυτόν το 2020 και το φέρει πίσω στη Γη το 2023. Αν όλα πάνε καλά, θα είναι η πρώτη αμερικανική αποστολή συλλογής δείγματος από αστεροειδή. Ο Μπενού εκτιμάται ότι έχει μία πιθανότητα στις 2.500 να πέσει στον πλανήτη μας στο τέλος του 22ου αιώνα.Το σκάφος Hayabusa 2 της JAXA, το οποίο είχε εκτοξευθεί το 2014, θα έχει τον Ιούνιο ραντεβού με ένα άλλο αστεροειδή, τον Ριούγκου. Είχε προηγηθεί η αποστολή Hayabusa 1, που είχε φέρει στη Γη το 2010 τα πρώτα δείγματα αστεροειδούς. Αυτή τη φορά οι Ιάπωνες θα στείλουν πάνω στον αστεροειδή μια μικρή στατική διαστημοσυσκευή και τρία μίνι-ρόβερ για να τον μελετήσουν λεπτομερώς επί τουλάχιστον ένα έτος, προτού επιστρέψουν τα δείγματα στη Γη το 2020.

'Αρης

Ο 'Αρης ασφαλώς δεν θα μπορούσε να μείνει παραπονεμένος. Τον Μάιο η NASA θα εκτοξεύσει το σκάφος InSight (Interior Exploration using Seismic Investigations Geodesy and Heat Transport), που αναμένεται να κατέβει στην επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη το Νοέμβριο. Αν και στατικό, με τα εξελιγμένα επιστημονικά όργανά του θα μελετήσει το εσωτερικό του γειτονικού πλανήτη, τους αρειανούς σεισμούς και γενικότερα τη γεωλογική εξέλιξή του.

Ήλιος

Η σημαντικότερη ίσως αποστολή το 2018 θα είναι η εκτόξευση από τη NASA τον Ιούλιο της αποστολής Parker Solar Probe με προορισμό τον Ήλιο. Το σκάφος θα πλησιάσει το καυτό άστρο μας περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο έως τώρα, ολοκληρώνοντας 24 κοντινές προσεγγίσεις σε διάστημα επτά ετών. Θα φθάσει σε απόσταση έως 6,2 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από την «κολασμένη» επιφάνεια του Ήλιου, ώστε να μελετήσει εκ του σύνεγγυς τα ηλιακά ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία, το ηλιακό στέμμα, τον ηλιακό άνεμο κ.α.

Δορυφόροι-κυνηγοί εξωπλανητών

Το 2017 ανακαλύφθηκαν πολλοί νέοι εξωπλανήτες και το 2018 είναι σίγουρο ότι θα γίνει το ίδιο. Τον Μάρτιο η NASA θα εκτοξεύσει το δορυφόρο TESS (The Transiting Exoplanet Survey), το νέο «κυνηγό» εξωπλανητών της, που επί δύο τουλάχιστον χρόνια θα παρακολουθεί 200.000 άστρα σε απόσταση έως λίγων εκατοντάδων ετών φωτός για τυχόν ίχνη πλανητών γύρω τους. Επίσης το ευρωπαϊκό δορυφορικό τηλεσκόπιο CHEOPS (Characterizing Exoplanet Satellite) της ESA αναμένεται να εκτοξευθεί το 2018 και θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη με στόχο την αναζήτηση εξωπλανητών.

Ιδιώτες στο φεγγάρι

Εξάλλου, στις 31 Μαρτίου λήγει η προθεσμία του διαγωνισμού Google Lunar X με την υποστήριξη της Google, που έχει θέσει ως στόχο στις ιδιωτικές εταιρείες -και όχι σε κρατικές διαστημικές υπηρεσίες- να φθάσουν στο φεγγάρι. Η πρώτη ιδιωτική εταιρεία που θα προσεληνώσει ένα σκάφος μαζί με ρόβερ (το οποίο θα πρέπει να κινηθεί για τουλάχιστον 500 μέτρα και να στείλει πίσω στη Γη φωτογραφίες και βίντεο υψηλής ανάλυσης) θα πάρει το βραβείο των 20 εκατομμυρίων δολαρίων. Στην «κούρσα» έχουν μείνει πέντε εταιρείες: η αμερικανική Moon Express, η ινδική Team Indus΅, η ιαπωνική Hakuto, μία ισραηλινή και μία διεθνής.



http://www.tanea.gr

Αστεροειδής πέρασε ξαφνικά ανάμεσα στη Γη και στη Σελήνη

Ένας αστεροειδής με μέγεθος λεωφορείου, ο οποίος έγινε αντιληπτός μόλις τη μέρα των Χριστουγέννων από την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA), πέρασε τρεις μέρα μετά, την Πέμπτη, ανάμεσα από τη Γη και τη Σελήνη. Αν επρόκειτο να πέσει στη Γη, ελάχιστα πράγματα θα μπορούσε να κάνει κανείς με τόσο μικρό χρονικό περιθώριο.

Επρόκειτο για τον 52ο αστεροειδή που εντοπίσθηκε φέτος να περνάει ανάμεσα στον πλανήτη μας και στο φεγγάρι, χωρίς να αποκλείεται ότι πέρασαν και άλλοι, που δεν ανιχνεύθηκαν. Η προηγούμενη φορά που είχε γίνει κάτι τέτοιο, ήταν στις 21 Νοεμβρίου, όταν δύο αστεροειδείς είχαν περάσει ανάμεσα στη Γη και στο δορυφόρο της σε διάστημα μισής ώρας ο ένας από τον άλλο.

Ο διαστημικός βράχος «2017 ΥΖ4» είχε διάμετρο επτά έως 15 μέτρων και πέρασε σε απόσταση περίπου 224.000 χιλιομέτρων από τη Γη, κινούμενος με ταχύτητα 34.000 χιλιομέτρων την ώρα. Η μέση απόσταση Γης-Σελήνης είναι περίπου 384.400 χιλιόμετρα. Εντός του 2017 η NASA ανακάλυψε σχεδόν 2.000 νέους αστεροειδείς που πλησιάζουν σε απόσταση μικρότερη των δέκα εκατομμυρίων χιλιομέτρων και θεωρούνται έτσι «αντικείμενο κοντινό στη Γη» (Near-Earth Object-NEO). Όμως από αυτούς, μόνο για ένα μικρό ποσοστό (το 3%) είναι γνωστή η ακριβής θέση τους, συνεπώς υπάρχει πάντα ο κίνδυνος κάποιας δυσάρεστης «έκπληξης».

Σύμφωνα με τη NASA, έως τώρα έχουν ανακαλυφθεί σχεδόν 17.500 αντικείμενα ΝΕΟ, σχεδόν όλα αστεροειδείς (17.389). Ο ρυθμός ανακάλυψης νέων ΝΕΟ αυξάνεται συνεχώς: το 2015 είχαν εντοπισθεί 1.571, το 2016 1.888 και το 2017 (έως τις 24 Δεκεμβρίου) 1.985.

Ο νέος αστεροειδής, που εντοπίσθηκε από τηλεσκόπιο στην Αριζόνα των ΗΠΑ, ανήκει στην οικογένεια των αστεροειδών «Απόλλων», μία ομάδα που συχνά γυροφέρνει τη Γη. Ο «2017 ΥΖ4» είναι λίγο μικρότερος από τον αστεροειδή που εξερράγη πάνω από την ρωσική πόλη Τσελιάμπινσκ το 2013, τραυματίζοντας εκατοντάδες ανθρώπους και προξενώντας ζημιές σε κτίρια.

Μεγαλύτεροι αστεροειδείς, όπως ο διαμέτρου 45 μέτρων «2012 DA14», που πέρασε ξυστά από τον πλανήτη μας επίσης το 2013, θα μπορούσαν να καταστρέψουν περιοχές όσο μια μικρή πόλη. Ο «2017 ΥΖ4» δεν φαίνεται να αποτελεί απειλή για τη Γη στο μέλλον. Η NASA εκτιμά ότι κανείς από τους -γνωστούς τουλάχιστον- αστεροειδείς δεν έχει πιθανότητες να χτυπήσει τη Γη μέσα στον επόμενο αιώνα. Αλλά στο μεταξύ και η ίδια και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) και άλλες διαστημικές υπηρεσίες έχουν πάρει πιο σοβαρά το ζήτημα, βελτιώνοντας τις υποδομές παρατήρησης και καταστρώνοντας σχέδια έκτακτης ανάγκης.

http://www.tanea.gr

Αντίστροφη μέτρηση για τη «σπουδαία ανακοίνωση» της NASA, απόψε -Μυστήριο και αγωνία

Στις 8 μ.μ. ώρα Ελλάδος απόψε η NASA θα προβεί σε μια «σημαντική ανακοίνωση», την οποία θα αποκαλύψει σε συνέντευξη Τύπου.

Από τη στιγμή που η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία έκανε γνωστό ότι θα προχωρήσει σε αυτή την ανακοίνωση, όλοι, όπως είναι λογικό, άρχισαν να αναρωτιούνται: Θα μας πει κάτι περισσότερο για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής; Μήπως, τελικά, βρήκε έναν νέο εξωπλανήτη; Και αν ναι, εντόπισε εκεί σημάδια ζωής;

Μάλιστα, η αγωνία μεγάλωσε όταν ανακοινώθηκε από την ίδια τη NASA ότι «η ανακάλυψη έγινε από ερευνητές με τη βοήθεια προγράμματος τεχνητής νοημοσύνης της Google, που επιτρέπει νέους τρόπους ανάλυσης των δεδομένων του τηλεσκοπίου Κέπλερ».

Οι περισσότεροι, πάντως, συγκλίνουν στο ότι η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία θα ανακοινώσει μια σπουδαία εξέλιξη που θα σχετίζεται με την ανακάλυψη ενός μυστηριώδους νέου εξωπλανήτη - και όχι με την ύπαρξη «ευφυούς εξωγήινης ζωής», όπως υποστήριζαν κάποιοι.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ ξεκίνησε την αποστολή του το 2009, αναζητώντας αποδείξεις για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Το Κέπλερ έφερε την επανάσταση στη μελέτη των εξωπλανητών, με την ανακάλυψη εκατοντάδων πλανητών που είναι σε τροχιά γύρω από μακρινά αστέρια όπως ο Ήλιος. Το πρώτο σκέλος της αποστολής του ολοκληρώθηκε το 2012, ωστόσο τα αποτελέσματα ήταν τόσο εντυπωσιακά, που το 2014 χρηματοδοτήθηκε νέα, πολύ μεγαλύτερη αποστολή.

Ένα από τα σημαντικά ευρήματα του Κέπλερ ήταν ένας εξωπλανήτης με μέγεθος παρόμοιο με αυτό της Γης, στον Αστερισμό του Κύκνου. Μέχρι στιγμής έχει εντοπίσει 4.034 πλανήτες, 2.335 εκ των οποίων είναι εξωπλανήτες. Από αυτούς, οι 30 είναι στο μέγεθος της Γης και βρίσκονται στη λεγόμενη «κατοικήσιμη ζώνη», δηλαδή στην κατάλληλη απόσταση από το μητρικό άστρο τους για να έχουν νερό σε υγρή μορφή και άρα δυνητικά μπορούν να φιλοξενήσουν ζωή.

Στην αποψινή συνέντευξη Τύπου θα συμμετέχουν 4 κορυφαίοι μηχανικοί και επιστήμονες. Πρόκειται για τους:

• Paul Hertz – Επικεφαλής του τμήματος αστροφυσικής της NASA
• Christopher Shallue – Μηχανικός λογισμικού στη Google
• Andrew Vanderburg – Αστρονόμος και συνεργάτης της NASA
• Jessie Dotson – Ειδικός για το τηλεσκόπιο Κέπλερ στη Silicon Valley

Η έκτακτη συνέντευξη Τύπου της NASA θα πραγματοποιηθεί στις 8 μ.μ. ώρα Ελλάδας και θα μεταδοθεί ζωντανά μέσα από την ιστοσελίδα της διαστημικής υπηρεσίας.

iefimerida

Ψάχνουν να δουν αν ο αστεροειδής είναι εξωγήινο διαστημόπλοιο

 

Το πρόγραμμα αναζήτησης εξωγήινης ζωής Breakthrough Listen έκανε γνωστό ότι για πρώτη φορά θα χρησιμοποιήσει ένα μεγάλο τηλεσκόπιο, του Γκριν Μπανκ στη Δυτική Βιρτζίνια των ΗΠΑ, για να ελέγξει μήπως υπάρχουν κάποιες ενδείξεις εξωγήινης τεχνολογίας, όπως εκπομπές ραδιοσημάτων, στον μυστηριώδη μακρόστενο αστεροειδή Οουμουαμούα που έχει σχήμα πούρου (και κάποιοι υποψιάζονται προφανώς ότι δεν είναι παρά ένα καμουφλαρισμένο διαστημόπλοιο...).

Ο εν λόγω αστεροειδής είναι ένας περαστικός «επισκέπτης» από τον διαστρικό χώρο ή από κάποιο άλλο ηλιακό σύστημα, ο οποίος έγινε αντιληπτός για πρώτη φορά τον Οκτώβριο από το τηλεσκόπιο Pan-Starrs στη Χαβάη (εξ ου και το χαβανέζικο όνομά του που σημαίνει «αγγελιοφόρος»). Αφού πέρασε κοντά από τον Ήλιο, πλέον απομακρύνεται από τη Γη. 

Το τηλεσκόπιο θα αρχίσει την παρατήρηση του αστεροειδούς την Τετάρτη και θα χρησιμοποιήσει τέσσερις διαφορετικές ραδιοσυχνότητες. Αν και ο Οουμουαμούα βρίσκεται σε διπλάσια απόσταση από τη Γη από ό,τι από τον Ήλιο, το αμερικανικό ραδιοτηλεσκόπιο, ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου, μπορεί να «πιάσει» σήματα τόσο αδύναμα όσο αυτά ενός κινητού τηλεφώνου.

«Το πιθανότερο είναι ότι έχει φυσική προέλευση, αλλά επειδή είναι τόσο παράξενος, θα θέλαμε να τον ‘τσεκάρουμε' μήπως έχει οποιοδήποτε σημάδι τεχνητής προέλευσης, όπως ραδιοεκπομπές» δήλωσε ο καθηγητής αστρονομίας 'Αβι Λόεμπ του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και σύμβουλος του προγράμματος Breakthrough.

Πολλοί αστρονόμοι τον θεωρούν τον πρώτο αστεροειδή που «τρύπωσε» στο ηλιακό μας σύστημα και έχουν παραξενευτεί  ασυνήθιστα επίμηκες σχήμα του, που έχει μήκος περίπου 400 μέτρα και πλάτος μόνο 40. 

«Είναι περίεργο που το πρώτο αντικείμενο, το οποίο βλέπουμε να έρχεται έξω από το ηλιακό μας σύστημα, έχει αυτή την εμφάνιση. Οι πιθανότητες να ακούσουμε κάτι, είναι πολύ μικρές, αλλά αν πράγματι αυτό συμβεί, θα το αναφέρουμε αμέσως και μετά θα προσπαθήσουμε να το εξηγήσουμε» ανέφερε ο Λόεμπ. 

«Θα ήταν συνετό απλώς να το τσεκάρουμε και να ψάξουμε για τυχόν σήματα» πρόσθεσε. «Ακόμη κι αν βρούμε μια τεχνητή κατασκευή χωρίς σημάδια ζωής πάνω της, θα ήταν η μεγαλύτερη έξαψη που μπορώ να φανταστώ ότι θα είχα στη ζωή μου. Επειδή αφορά ένα από τα πιο θεμελιώδη ερωτήματα στην επιστήμη, ίσως το πιο βασικό από όλα: είμαστε μόνοι μας;». 

Ακόμη κι αν οι αστρονόμοι δεν ακούσουν κάποιο εξωγήινο σήμα από τον αστεροειδή -όπως είναι και το πιθανότερο- οι παρατηρήσεις τους θα βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόησή του, όπως αν περιβάλλεται από νέφος αερίων όπως οι κομήτες και αν διαθέτει νερό και πάγο. «Αν έχει φυσική προέλευση, θα πρέπει να υπάρχουν πολλοί άλλοι σαν κι αυτόν», εκτίμησε ο Λόεμπ. 

Το πρόγραμμα Breakthrough Listen ξεκίνησε το 2015 με χρηματοδότηση 100 εκατομμυρίων δολαρίων από τον ρωσο-αμερικανό δισεκατομμυριούχο Γιούρι Μίλνερ. Ήδη συνεργάζεται με τηλεσκόπια στις ΗΠΑ και την Αυστραλία για την αναζήτηση εξωγήινης νοήμονος ζωής (και όχι απλώς βακτηρίων σε άλλους κόσμους). Το νέο πρόγραμμα λειτουργεί παράλληλα με το παλαιότερο και γνωστότερο παρόμοιο πρόγραμμα SETI (Search for Extraterrestrial Intelligence).

http://www.tanea.gr

Βρέθηκε «νέα Γη»; Η NASA ανακοινώνει την Πέμπτη «μεγάλη ανακάλυψη»

Το αντικείμενο του τηλεσκοπίου Κέπλερ είναι να εντοπίζει εξωπλανήτες και μέσω ειδικού προγράμματος τεχνητής νοημοσύνης της Google, να διευκρινίζει αν υπάρχουν πιθανότητες ύπαρξης εξωγήινης ζωής οποιασδήποτε μορφής

Μία ακόμη σημαντική ανακάλυψη στο «ράλι» αναζήτησης εξωπλανητών που συγκεντρώνουν όλα εκείνα τα στοιχεία για να οριστούν ως... «Νέα Γη», φέρεται να έχει πραγματοποιήσει η NASA, ενημερώνοντας πως θα προβεί σε ανακοινώσεις την Πέμπτη, μέσω έκτακτης συνέντευξης Τύπου που θα παραχωρήσουν οι υπεύθυνοι της διαστημικής υπηρεσίας.


Το τηλεσκόπιο Κέπλερ, το οποίο είναι επιφορτισμένο με τον εντοπισμό εξωπλανητών που είναι πιθανό να φιλοξενούν οποιαδήποτε μορφή ζωής, ενδεχομένως και ειδών εξελιγμένων εξίσου ή και περισσότερο από τον άνθρωπο. Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει, η τελευταία ανακάλυψη της επιστημονικής ομάδας που χειρίζεται το Κέπλερ, ήταν αρκούντος μεγάλη, ώστε να οργανωθεί έκτακτη συνέντευξη Τύπου, ώστε να ενημερωθεί ολόκληρος ο πλανήτης.

Περισσότερες λεπτομέρειες δεν διέρρευσαν, ωστόσο ακριβώς λόγω του αντικειμένου με το οποίο είναι επιφορτισμένο το Κέπλερ, εικάζεται πως πρόκειται για μία σημαντική ανακάλυψη πλανήτη που μοιάζει με τη Γη και ενδέχεται να φιλοξενεί κάποια μορφή ζωής.
Σύμφωνα με την ενημέρωση από τη διαστημική υπηρεσία, η μεγάλη ανακάλυψη επιτεύχθηκε με τη βοήθεια του προγράμματος τεχνητής νοημοσύνης της Google, η οποία ανέλυσε τα δεδομένα που συνέλεξε το Κέπλερ και παρουσίασε τα απρόσμενα αποτελέσματα. Στο πρόγραμμα συνεργασίας μετέχουν τέσσερις κορυφαίοι επιστήμονες της NASA και ο στόχος είναι να επιτυγχάνεται η ανάλυση των «πληροφοριών» στο συντομότερο δυνατό χρόνο, ώστε να επισπευστεί η αποστολή.

Το Κέπλερ ξεκίνησε την αναζήτηση πιθανών «κατοικήσιμων πλανητών» το 2009, όταν οι επιστήμονες δεν είχαν την παραμικρή ιδέα για το πλήθος των εξωπλανητών που μπορεί να μοιάζουν με τη Γη. Το πρώτο σκέλος της αποστολής του ολοκληρώθηκε το 2012. Ωστόσο, τα αποτελέσματα ήταν τόσο εντυπωσιακή, που το 2014 χρηματοδοτήθηκε νέα, πολύ μεγαλύτερη αποστολή, αναζητώντας ακόμη περισσότερους εξωπλανήτες και κοσμικά φαινόμενα.



http://www.protothema.gr

Επιβεβαιωμένο: Το πρώτο εξωγήινο αντικείμενο στο ηλιακό μας σύστημα

Οι επιστήμονες το επιβεβαίωσαν. Αυτός ο αστεροειδής είναι το πρώτο εξωγήινο αντικείμενο στο ηλιακό μας σύστημα από τον διαστρικό χώρο. Οι αστρονόμοι τον παρακολούθησαν με το «Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο» (VLT) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή. Έκαναν την πρώτη ανακάλυψη. Το σχήμα του είναι πολύ μακρύ και πεπλατυσμένο και μοιάζει με μακρύ διαστημόπλοιο.

Πρόκειται μάλιστα για ένα από τα πιο επιμήκη αντικείμενα που έχουν ποτέ παρατηρηθεί στο διάστημα, με το μήκος του να εκτιμάται ότι είναι τουλάχιστον δεκαπλάσιο του πλάτους του. Δεν έχει υπάρξει έως τώρα ανάλογος αστεροειδής με τέτοιες διαστάσεις.

Φτάνει τα περίπου 400 μέτρα, περιστρέφεται πολύ γρήγορα γύρω από τον εαυτό του, υφίσταται δραματικές μεταβολές στη φωτεινότητά του και δεν εκλύει καθόλου σκόνη γύρω του. Πιθανώς έχει μεγάλη πυκνότητα και μάλλον αποτελείται από πετρώματα και μέταλλα, χωρίς καθόλου νερό ή πάγο. 

Ο ασυνήθιστος αστεροειδής Α/2017 U1, που είχε ανακαλυφθεί στις 19 Οκτωβρίου (αρχικά είχε θεωρηθεί κομήτης) και βαφτίστηκε «Οουμουαμούα» (στη χαβανέζικη διάλεκτο σημαίνει «αγγελιαφόρος από μακριά που φθάνει πρώτος»), δεν είναι πια ορατός από τη Γη, καθώς συνεχίζει το ταξίδι του και δεν αναμένεται να τον ξαναδούμε.

Αν και γεννήθηκε γύρω από κάποιο άλλο άστρο, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια έχει γίνει ένας «περιπλανώμενος» του γαλαξία μας, χωρίς να είναι βαρυτικά προσκολλημένος σε κανένα σύστημα άστρου. Κάπως έτσι, πέρασε περαστικός και από τη γειτονιά μας.

«Εδώ και δεκαετίες είχαμε υποθέσει θεωρητικά ότι τέτοια διαστρικά αντικείμενα υπήρχαν εκεί έξω και τώρα, για πρώτη φορά, έχουν άμεσες ενδείξεις ότι όντως υπάρχουν», δήλωσε ο Τόμας Ζουρμπούχεν της NASA.

Οι ερευνητές, μεταξύ των οποίων ο Ρομπ Γουέρικ του Ινστιτούτου Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Χαβάης, ο οποίος τον ανακάλυψε με το τηλεσκόπιο Pan-STARSS και του έδωσε χαβανέζικο όνομα, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο Nature.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Ψυχρό νέφος σκόνης ανακαλύφθηκε γύρω από τον Εγγύτατο του Κενταύρο

Ο Εγγύτατος (Proxima Centauri), το πλησιέστερο στον Ήλιο άστρο, είναι ένας αχνός ερυθρός νάνος, που βρίσκεται στον αστερισμό του Κενταύρου στο νότιο ημισφαίριο του ουρανού της Γης και έχει παρόμοια ηλικία με το δικό μας άστρο

Σε μια αρκετά σημαντική ανακάλυψη, ενός τεράστιου νέφους σκόνης γύρω από τον Εγγύτατο του Κενταύρου, το κοντινότερο άστρο στο ηλιακό μας σύστημα, προχώρησαν Ευρωπαίοι αστρονόμοι.


Η σχετική ανακάλυψη, που έγινε με το τηλεσκόπιο ALMA του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή, ενισχύει τις ενδείξεις ότι γύρω από το πιο κοντινό άστρο στον Ήλιο, που βρίσκεται σε απόσταση τεσσάρων ετών φωτός, υπάρχει ένα μεγάλο πλανητικό σύστημα.




Ο Εγγύτατος (Proxima Centauri), το πλησιέστερο στον Ήλιο άστρο, είναι ένας αχνός ερυθρός νάνος, που βρίσκεται στον αστερισμό του Κενταύρου στο νότιο ημισφαίριο του ουρανού της Γης και έχει παρόμοια ηλικία με το δικό μας άστρο.
Γύρω από το γειτονικό άστρο, ανακαλύφθηκε το 2016 ο κοντινότερος στη Γη εξωπλανήτης, ο Proxima b, που έχει μέγεθος παρόμοιο με της Γης και κινείται σε τέτοια απόσταση από τον Εγγύτατο, ώστε -ίσως- να έχει συνθήκες φιλόξενες για την ανάπτυξη ζωής.

Η ανακάλυψη ενός μεγάλου νέφους σκόνης γύρω από το γειτονικό άστρο αυξάνει την πιθανότητα, εκτός από τον ήδη γνωστό εξωπλανήτη, γύρω από τον Εγγύτατο να υπάρχει ένα ολόκληρο πλανητικό σύστημα, παρόμοιο με το δικό μας ηλιακό σύστημα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Γκιγιέμ Ανγλάδα του Ινστιτούτου Αστροφυσικής της Ανδαλουσίας στη Γρανάδα τ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής «Astrophysical Journal Letters» και την οποία αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, δήλωσαν ότι «η σκόνη γύρω από τον Εγγύτατο είναι σημαντική, επειδή, μετά την ανακάλυψη του γήινου πλανήτη Proxima b, αποτελεί την πρώτη ένδειξη για την παρουσία ενός περίπλοκου πλανητικού συστήματος και όχι απλώς ενός μοναδικού πλανήτη γύρω από το κοντινότερο στον Ήλιο άστρο».



Ο Εγγύτατος μπορεί να διαθέτει γύρω του ένα πολλαπλό πλανητικό σύστημα, με μια πλούσια ιστορία αλληλεπιδράσεων, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα το σχηματισμό νεφών σκόνης. Οι περαιτέρω παρατηρήσεις μπορεί να δώσουν περισσότερες πληροφορίες για τις θέσεις και άλλων άγνωστων έως τώρα εξωπλανητών.

Τέτοια νέφη σκόνης αποτελούνται από μικροσκοπικά σωματίδια βράχων και πάγου μικρότερα του ενός χιλιοστού, έως μεγάλα σώματα μεγέθους αστεροειδούς με διάμετρο πολλών χιλιομέτρων, που απέτυχαν να σχηματίσουν πλανήτες.

Η ζώνη σκόνης γύρω από τον Εγγύτατο εκτείνεται σε απόσταση λίγων εκατοντάδων εκατομμυρίων χιλιομέτρων από το γειτονικό άστρο και έχει συνολική μάζα περίπου το ένα εκατοστό της μάζας της Γης. Εκτιμάται ότι το νέφος έχει θερμοκρασία μείον 230 βαθμών Κελσίου και είναι σχεδόν εξίσου ψυχρό με την μακρινή Ζώνη Κάιπερ στις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος.

Το νέφος απέχει από τον Εγγύτατο του Κενταύρου μία έως τέσσερις φορές μεγαλύτερη απόσταση από ό,τι απέχει η Γη από τον Ήλιο. Βρέθηκαν επίσης ενδείξεις για ένα δεύτερο ακόμη πιο ψυχρό νέφος σκόνης σε δεκαπλάσια απόσταση από τον Εγγύτατο.

Και τα δύο νέφη σκόνης (εφόσον το δεύτερο επιβεβαιωθεί) βρίσκονται σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση από τον Εγγύτατο του Κενταύρου από ό,τι ο εξωπλανήτης Proxima b, ο οποίος κινείται σε τροχιά μόλις τεσσάρων εκατομμυρίων χιλιομέτρων από το μητρικό άστρο

Το φιλόδοξο πρόγραμμα Starshot σχεδιάζει να στείλει μικροσκοπικά διαστημικά σκάφη για εξερεύνηση του συστήματος του Εγγύτατου, τα οποία θα διαθέτουν ιστία που θα ωθούνται όχι βέβαια από άνεμο αλλά από ισχυρές ακτίνες λέιζερ.

protothema

ΗΠΑ: Μυστηριώδες αντικείμενο πιθανότατα από άλλο ηλιακό σύστημα παρακολουθούν οι επιστήμονες

Ένα μικρός αστεροειδής ή κομήτης ο οποίος εντοπίστηκε να κινείται με μεγάλη ταχύτητα στο ηλιακό μας σύστημα, είναι πιθανό να έχει προέλθει από άλλο ηλιακό σύστημα, υποστηρίζουν αμερικανοί επιστήμονες. Αν κάτι τέτοιοι ισχύει θα είναι η πρώτη φορά που ένας τέτοιος διαστρικός «επισκέπτης» παρατηρείται από τη γη.

Το μυστυριώδες αντικείμενο, που είναι γνωστό μέχρι στιγμής ως A/2017 U1, ανακαλύφθηκε νωρίτερα αυτό το μήνα από έναν ερευνητή που χρησιμοποίησε ένα εξελιγμένο τηλεσκοπικό σύστημα στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης το οποίο ερευνά διαρκώς το διάστημα για τέτοιου είδους φαινόμενα.

«Περιμέναμε αυτή τη μέρα εδώ και δεκαετίες», δήλωσε ο Πολ Τσόντας, διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αεροναυτικής και Διαστημικής Διοίκησης για μελέτες αντικειμένων κοντά στη Γη, στο Εργαστήριο Jet Propulsion Laboratory στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια.

Το αντικείμενο που έχει διάμετρο 400 μέτρα, αμέσως ξεχώρισε για τους ερευνητές προερχόμενο από την κατεύθυνση του αστερισμού Λύρα, σχεδόν ακριβώς πάνω από το ελλειπτικό επίπεδο όπου οι πλανήτες και οι άλλοι αστεροειδείς περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο.

Πέρασε ακριβώς δίπλα από την τροχιά του Ερμή στις 2 Σεπτεμβρίου, πριν αναγκαστεί να κάνει μία μεγάλη στροφή κάτω από το ηλιακό μας σύστημα, λόγω της μεγάλης βαρύτητας του ήλιου. Η κοντινότερη απόσταση που είχε από τη Γη ποτέ, ήταν στις 14 Οκτωβρίου, όταν βρισκόταν 15 εκατομμύρια μίλια μακριά.

«Πηγαίνει πολύ γρήγορα και διαγράφει τέτοια πορεία που μπορούμε να πούμε σίγουρα ότι αυτό το αντικείμενο κινείται για να βγει εκτός του ηλιακού μας συστήματος και να μην επιστρέψει», δήλωσε ο Ντάβιντε Φαρνότσια από τη ΝΑΣΑ.

Οι αστρονόμοι παρακολουθούν το A/2017 U1 με τηλεσκόπια προσδοκώντας να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα που καταγράφουν για να επιβεβαιώσουν την προέλευση του αντικειμένου και να μάθουν ότι μπορούν για τη σύνθεσή του.

http://www.kathimerini.gr

INVEST IN A NEW TRANSPORT TECHNOLOGY

Learn about the Innovative Transportation System and how the transport technology is changing worldwide. This environment-friendly, cost, energy and time efficient technology will change lives and you can benefit from it too....

https://swigroup.org/7qtF

Invest in a new transport technology

Invest in a new transport technology Get 1 000% or more increase of your investments in 3-5 years

   

Πηγή : Fresh News

Πώς οι μεταλλάξεις «πυροδοτούν» τον καρκίνο

Μία έως δέκα μεταλλάξεις στα γονίδια που υπάρχουν σε ένα κύτταρο, αρκούν κατά μέσο όρο για να ξεκινήσει ένας καρκίνος, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

 Αλλά ο αριθμός των απαιτούμενων γενετικών μεταλλάξεων διαφέρει πολύ ανάμεσα στα διαφορετικά είδη καρκίνου.

Για πρώτη φορά οι επιστήμονες έχουν στα χέρια τους επιβεβαιωμένες εκτιμήσεις για τον αριθμό των μεταλλάξεων που «πυροδοτούν» έναν καρκίνο, έχοντας αναλύσει γενετικά πάνω από 7.600 όγκους από 29 διαφορετικά είδη καρκίνου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Πίτερ Κάμπελ του Ινστιτούτου Wellcome Trust Sanger, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κυτταρικής βιολογίας "Cell", κατέγραψαν επίσης τα κυριότερα γονίδια που ευθύνονται για τους καρκίνους και, στην πορεία, ανακάλυψαν αρκετά νέα «ένοχα» γονίδια - ενώ αρκετά ακόμη αναμένεται να ανακαλυφθούν μελλοντικά.

«Δώσαμε απάντηση σε ένα μακρόχρονο ερώτημα στην έρευνα του καρκίνου, το οποίο απασχολεί τους επιστήμονες από τη δεκαετία του 1950: πόσες μεταλλάξεις χρειάζονται σε ένα φυσιολογικό κύτταρο για να μετατραπεί σε καρκινικό. Η απάντηση είναι πολύ λίγες», δήλωσε ο Κάμπελ.

Υπάρχουν όμως αισθητές διαφορές. Για παράδειγμα, μία μετάλλαξη μόνο αρκεί για έναν καρκίνο του θυρεοειδούς ή των όρχεων, τέσσερις μεταλλάξεις κατά μέσο όρο ανά ασθενή αρκούν για να ξεκινήσει ένας καρκίνος του ήπατος ή του μαστού, ενώ για τους καρκίνους του παχέος εντέρου χρειάζονται συνήθως γύρω στις δέκα μεταλλάξεις,

Ένα άλλο αξιοσημείωτο εύρημα της νέας έρευνας είναι ότι οι καρκινικές μεταλλάξεις συνήθως είναι καλά ανεκτές από τα κύτταρα του σώματος. Αντίθετα, οι μεταλλάξεις που κανείς κληρονομεί από τους γονείς του, συχνά δεν γίνονται ανεκτές και χάνονται από το ανθρώπινο είδος με το πέρασμα του χρόνου. Όμως, καθώς ο καρκίνος αναπτύσσεται στα κύτταρα του σώματος, σχεδόν όλες οι μεταλλάξεις διατηρούνται.

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι περίπου οι μισές μεταλλάξεις-κλειδιά που πυροδοτούν τον καρκίνο, συμβαίνουν σε γονίδια που ποτέ πριν δεν είχαν θεωρηθεί καρκινικά γονίδια. Οι επιστήμονες πιστεύουν πλέον ότι στο μέλλον θα ανακαλύψουν πολλά ακόμη γονίδια που, μετά από μετάλλαξη, εμπλέκονται στον καρκίνο.

Έρευνες όπως αυτή αποτελούν σημαντικό βήμα προόδου, ώστε να εντοπίζονται εκείνες οι συγκεκριμένες -και πιθανώς διαφορετικές για κάθε άνθρωπο- μεταλλάξεις που ευθύνονται για έναν καρκίνο, ανάμεσα στις χιλιάδες άλλες μεταλλάξεις που βρίσκονται σε κάθε όγκο.

Αυτό θα συμβάλει καθοριστικά σε πιο εξατομικευμένες και πιο αποτελεσματικές αντικαρκινικές θεραπείες.

πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ

H NASA θέλει να αλλάξει το DNA των αστροναυτών

Η μεγάλη έκθεση των αστροναυτών που θα ταξιδέψουν στον Κόκκινο Πλανήτη στην άκρως βλαβερή για τον ανθρώπινο οργανισμό κοσμική ακτινοβολία έχει προβληματίσει έντονα τους επιστήμονες

H NASA θέλει να «τροποποιήσει» το DNA των αστροναυτών για να τους προστατεύσει από την κοσμική ακτινοβολία που είναι καρκινογόνα.

Η μεγάλη έκθεση των αστροναυτών που θα ταξιδέψουν στον Κόκκινο Πλανήτη στην άκρως βλαβερή για τον ανθρώπινο οργανισμό κοσμική ακτινοβολία έχει προβληματίσει έντονα τους επιστήμονες.


Αξίζει να σημειωθεί ότι, η NASA έχει προγραμματίσει μία μελλοντική επανδρωμένη αποστολή στον Κόκκινο Πλανήτη τη δεκαετία του 2030.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των "Times" του Λονδίνου, επιστήμονες της ΝΑSA αποκάλυψαν ότι προσπαθούν να αναπτύξουν φάρμακα που θα "αποκαθιστούν" τις ζημιές στα κύτταρα των αστροναυτών που προκαλεί η κοσμική ακτινοβολία.

Το επόμενο βήμα τους, όπως υποστηρίζουν, είναι η ανάπτυξη μεθόδων που θα επεμβαίνουν στο γενετικό υλικό των αστροναυτών και θα το κάνουν ανθεκτικό απέναντι στην κοσμική ακτινοβολία.

Αφού οι άνθρωποι προστατεύουν τα μάτια τους από την ηλιακή ακτινοβολία κατά τη διάρκεια μιας έκλειψης, το ανθρώπινο ερευνητικό πρόγραμμα της NASA (HRP) εργάζεται πυρετωδώς για την προστασία ολόκληρου του ανθρώπινου σώματος από την κοσμική ακτινοβολία. Κι αυτό γιατί η κοσμική ακτινοβολία είναι επικίνδυνη κι ένας από τους πρωταρχικούς κινδύνους για την υγεία των αστροναυτών.

«Εξετάζουμε μια σειρά από ιδέες: από φαρμακευτικές θεραπείες οι οποίες δείχνουν στα πρώτα στάδια των ερευνών που πραγματοποιούμε ότι είναι και οι πιο πολλά υποσχόμενες μέχρι πιο προωθημένες λύσεις όπως η γονιδιακή παρέμβαση. Πιστεύω ότι όλα αυτά έχουν πίσω τους και πολλά ηθικά διλήμματα που πρέπει να συζητηθούν και να λυθούν. Για το λόγο αυτό,προς το παρόν βρισκόμαστε ακόμη στο στάδιο των σκέψεων και πειραματισμών», επισημαίνει ο Ντάγκλας Τέριερ, ένας από τους επικεφαλής του τομέα ανάπτυξης τεχνολογιών στη ΝΑSA.

Εθαψαν χρονοκάψουλα σε περίπτωση που εξαφανιστεί η ανθρωπότητα: Με κινητό, πιστωτική, φωτογραφίες, σπόρους [εικόνα]

Αν η σημερινή ανθρωπότητα ναυαγήσει στην ξέρα της αυτοκαταστροφής της, μήπως θα έπρεπε προηγουμένως να έχει αφήσει κάποιο μήνυμα για τις μελλοντικές γενιές, αν αυτές υπάρξουν; 

Ένας Πολωνός επιστήμονας πήρε την πρωτοβουλία να θάψει σε μια τρύπα βάθους πέντε μέτρων στους αρκτικούς πάγους μια χρονοκάψουλα, η οποία περιέχει μια επιλεκτική σύνοψη των επιστημονικών και τεχνολογικών γνώσεων της εποχής μας.

Το σύγχρονο «μπουκάλι» είναι ένας κύλινδρος από ανοξείδωτο χάλυβα μήκους 60 εκατοστών, που περιέχει μια πληθώρα πληροφοριών και δειγμάτων της φύσης και του τεχνολογικού πολιτισμού μας: DNA από διάφορους έμβιους και άβιους οργανισμούς (ανθρώπους, αρουραίους, σολομούς, πατάτες κ.α.), μια μέλισσα μέσα σε ρετσίνι, σπόρους φυτών, μικροοργανισμούς, ένα κινητό τηλέφωνο, ένα ανιχνευτή ακτινοβολίας, ένα επιταχυσνσιόμετρο, μια πιστωτική κάρτα, ένα ρολόι χειρός, μία φωτογραφία της Γης όπως φαίνεται από το διάστημα (φυλαγμένη μέσα σε πορσελάνη για να διατηρηθεί) κ.α.

Ακόμη περιέχει τμήμα ενός μετεωρίτη ηλικίας 4,5 δισεκατομμυρίων ετών που έπεσε στη Γη, ένα κομμάτι βασαλτικής λάβας από έκρηξη ισλανδικού ηφαιστείου, άμμο από τη Ναμίμπια της Αφρικής που περιέχει μικροσκοπικά διαμαντάκια και άλλα γεωλογικά δείγματα.

Η πρωτοβουλία -κάτι μεταξύ αστείου και σοβαρού- ανήκει στον Μάρεκ Λεβαντόφσκι, επιστήμονα του Ινστιτούτου Γεωφυσικής της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών και η κάψουλα θάφτηκε κοντά στον Πολωνικό Πολικό Σταθμό στο ακριτικό νησί Σβάλμπαρντ, σύμφωνα με το Nature. 

Το μήνυμα δημιουργήθηκε με αφορμή την 60ή επέτειο δημιουργίας του Πολικού Σταθμού της Πολωνίας και οι επιστήμονες έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο γεωλογικό περιοδικό Gondwana Research.

Ο κύλινδρος μπορεί να παραμείνει θαμμένος στους πάγους για πάνω από 500.000 χρόνια, προτού ανέβει ξανά στην επιφάνεια λόγω γεωλογικών αναστατώσεων, ανόδου της στάθμης της θάλασσας, διάβρωσης ή άλλης αιτίας.

Αλλά, όπως σχολίασε ο διακεκριμένος γεωλόγος Γιαν Ζαλάσιεβιτς του βρετανικού Πανεπιστημίου του Λέστερ, πρωτοπόρος της ιδέας της νέας Εποχής της Ανθρωποκαίνου, «τα λιγοστά πράγματα που περιέχει η κάψουλα, θα είναι σταγόνα στον ωκεανό ανάμεσα στην τεράστια ποικιλία τεχνο-απολιθωμάτων, που οι άνθρωποι θα αφήσουν πίσω τους ως γεωλογικά απομεινάρια».

Ο ίδιος πρόβλεψε ότι η κάψουλα πιθανότατα θα έλθει στο φως πολύ νωρίτερα από τα 500.000 χρόνια, καθώς έχει θαφτεί σε ένα μέρος μόνο λίγα μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.

«Είναι σίγουρο ότι η χρονοκάψουλά μας θα βρεθεί κάποια μακρινή μέρα και αυτοί που θα την ανακαλύψουν, θα είναι ικανοί να καταλάβουν το μήνυμά της.
Αν κοιτάξουν προσεκτικά στο εσωτερικό της - όπως εμείς π.χ. κάναμε με την πυραμίδα του Χέοπα και τους τάφους στο εσωτερικό της- θα κατανοήσουν ποιοί ήμασταν», δήλωσε ο Λεβαντόφσκι.

Πολύ αισιόδοξος είναι. Κι αν οι απόγονοί μας έχουν στο μεταξύ ξαναγυρίσει στην εποχή των σπηλαίων, σίγουρα θα μπορούν να καταλάβουν τι είναι ένα κινητό τηλέφωνο ή μια πιστωτική κάρτα;

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πιθανώς έργο του Λεονάρντο Ντα Βίντσι η «γυμνή Μόνα Λίζα» που βρέθηκε στη Γαλλία

Ένας πίνακας ζωγραφισμένος με κάρβουνο που απεικονίζει μία γυμνή γύναικεια μορφή και ο οποιός φυλασσόταν για περισσότερα από 150 χρόνια στη συλλογή αναγεννησιακής τέχνης του μουσείου Conde, βόρεια του Παρισιού, ενδέχεται να είναι ένα προσχέδιο της Μόνα Λίζα, σύμφωνα με έναν Γάλλο ειδικό. 

Μέχρι πρότινος, η ζωγραφιά της γυμνής γυναίκας, γνωστής ως Μόνα Βάνα, αποδιδόταν στους μαθητές του Ιταλού ζωγράφου της Αναγέννησης, οι οποίοι φοιτούσαν στο ατελιέ του. Ωστόσο, ειδικοί έχουν βρει αρκετά στοιχεία που να συνηγορούν ότι ο καλλιτέχνης συμμετείχε και ο ίδιος στη δημιουργία του. 

Μετά από μία σειρά τεστ που έλαβαν χώρα στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι αναφορικά με τη χρονολόγηση της Μόνα Βάνα και της σύνδεσης της με τη Μόνα Λίζα, οι επιμελητές τους αποφάνθηκαν ότι το έργο ανήκει «τουλάχιστον εν μέρει» στον Ντα Βίντσι. 



Σύμφωνα με τον ειδικό Ματιέ Ντελντίκ, ο Ντα Βίντσι δούλεψε πάνω στο συγκεκριμένο έργο κοντά στο τέλος της ζωής του, παράλληλα με τη δημιουργία της Μόνα Λίζα. «Είναι σχεδόν σίγουρα ένα προσχέδιο για μία ελαιογραφία», προσέθεσε ο Ντελντίκ. 

Ο Μπρούνο Μοτίν, ένας εκ των ειδικών για ζητήματα συντήρησης του Λούβρου, επιβεβαίωσε ότι το έργο χρονολογείται την περίοδο που έζησε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι και συγκεκριμένα στις αρχές του 16ου αιώνα, τονίζοντας ότι πρόκειται για έργο «εξαιρετικά μεγάλης ποιότητας». 

Σύμφωνα με τον Ντελντίκ, τα δύο βασικά στοιχεία που ενισχύουν το σενάριο το έργο να πρόκειται για ένα προσχέδιο της Τζοκόντα, είναι η ομοιότητα των δύο έργων στα χέρια και στον κορμό, καθώς και το σχεδόν ίδιο μέγεθος τους. 

Πηγή: Kathimerini.gr

Όχι άλλα δάκρυα για το Cassini που "αυτοκτονεί" σήμερα στον Κρόνο

Στις 3 περίπου το μεσημέρι ώρα Ελλάδας - με βάση τις έως τώρα εκτιμήσεις της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA)- το σκάφος Cassini (Κασίνι) θα δώσει ένα αντάξιο τέλος στην περιπετειώδη "ζωή" του, κάνοντας κάτι που καμία άλλη διαστημοσυσκευή δεν έχει κάνει: μια βουτιά θανάτου μέσα στην ατμόσφαιρα του Κρόνου.

Το τέλος του Cassini θα αναμεταδίδει από τις 14:00 ώρα Ελλάδας η τηλεόραση της NASA στη διεύθυνσηwww.nasa.gov/nasalive. Στην πραγματικότητα, η εξέλιξη των γεγονότων θα φθάνει στη Γη με χρονική υστέρηση περίπου 83 λεπτών, όσο δηλαδή χρειάζςεται το σήμα για να φθάσει από τον Κρόνο στον πλανήτη μας.

Η "αυτοκτονία" γίνεται για χάρη της επιστήμης, αφού το σκάφος ξεμένει από καύσιμα και οι επιστήμονες θέλουν να διασφαλίσουν ότι δεν θα πέσει σε κάποιον από τους μεγάλους δορυφόρους, στον Τιτάνα ή στον Εγκέλαδο, μολύνοντάς τους ίσως με γήινα μικρόβια, που μπορεί να έχουν επιβιώσει πάνω στο Cassini από την εποχή της εκτόξευσής του το 1997.

Το σκάφος θα μπορούσε να σωθεί, αν οι επιστήμονες αποφάσιζαν να το στείλουν μακρυά από το σύστημα του Κρόνου, αλλά δεν έβλεπαν κάποιο επιστημονικό όφελος σε αυτό. Αντίθετα, χάρη στην "αυτοκτονία" του, για πρώτη φορά θα έχουν την ευκαιρία να μελετήσουν εκ των έσω την ατμόσφαιρα του γιγάντιου πλανήτη, καθώς μέχρι τελευταία στιγμή οκτώ όργανα του σκάφους θα μεταδίδουν πολύτιμα επιστημονικά στοιχεία στη Γη.

Η επαφή με το Cassini αναμένεται να χαθεί οριστικά στις 14:55 ώρα Ελλάδας και λίγο μετά το σκάφος θα έχει πια διαλυθεί και μετά λιώσει μέσα στην ατμόσφαιρα. Μια δραματική στιγμή που αναμένεται να φέρει δάκρυα σε ουκ ολίγους επιστήμονες (μεταξύ αυτών και Έλληνες), που συμμετείχαν ενεργά στην αποστολή και αγάπησαν κυριολεκτικά αυτό το πρωτοπόρο μηχάνημα. Δυστυχώς το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble δεν θα βρίσκεται σε κατάλληλη θέση για να απαθανατίσει το τέλος του σκάφους.

Το κόστους 3,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων Cassini δεν θα είναι το πρώτο διαστημικό σκάφος που αυτοκαταστρέφεται στο ηλιακό μας σύστημα, αλλά το 42ο. Θα είναι όμως το πρώτο που θα κάνει κάτι τέτοιο στον Κρόνο. Κατά καιρούς διάφορες διαστημοσυσκευές έπεσαν σε πλανήτες, είτε σκοπίμως είτε λόγω τεχνικού προβλήματος. Το κατ' εξοχήν "νεκροταφείο" είναι η Αφροδίτη όπου "αυτοκτόνησαν" μέχρι σήμερα 24 σκάφη και ακολουθεί ο 'Αρης με 14, ο Δίας με δύο και ο Ερμής με ένα.

Η αποστολή Cassini-Huygens υπήρξε κοινό εγχείρημα της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της Ιταλικής Υπηρεσίας Διαστήματος. Ήταν η πρώτη που έθεσε ένα σκάφος σε τροχιά στο σύστημα του Κρόνου και η πρώτη που έστειλε μια αυτόνομη διαστημοσυσκευή (Huygens) στον Τιτάνα το 2005.

Η αποστολή επέτρεψε μια σειρά από επιστημονικές ανακαλύψεις, που εμπλούτισαν τις γνώσεις μας για τον Κρόνο και τα φεγγάρια του. Ήδη ο όγκος των δεδομένων του έχει επιτρέψει τη δημοσίευση σχεδόν 4.000 επιστημονικών εργασιών, ενώ πολλές ακόμη θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια.

Μεταξύ άλλων, το Cassini ανακάλυψε τους θεαματικούς πίδακες που ξεπηδούν από τον δορυφόρο Εγκέλαδο και παραπέμπουν στην ύπαρξη ενός υπόγειου τεράστιου ωκεανού, με ενδείξεις ακόμη και μικροβιακής ζωής. Αποκάλυψε επίσης ότι στον παγωμένο δορυφόρο Τιτάνα βρέχει υγρογονάνθρακες, σχηματίζοντας εντυπωσιακά ποτάμια, λίμνες και θάλασσες υδρογονανθράκων, που πιθανώς μοιάζουν με τις αρχέγονες θάλασσες της Γης και τις οποίες κάποτε μπορεί να εξερευνήσει ένα υποβρύχιο σκάφος.

Αρκετά ακόμη μυστήρια του Κρόνου απομένουν να λυθούν. Προς το παρόν πάντως, καμία διαστημική υπηρεσία δεν σχεδιάζει να επισκεφθεί ξανά τον Κρόνο τα επόμενα χρόνια, έτσι η αυτοκαταστροφή του Cassini θα αποτελέσει το προσωρινό τέλος μιας εποχής.

Πηγή: AΠΕ-ΜΠΕ

Η NASA ανακοινώνει πως οι αστρικές πύλες είναι πραγματικές

Αστροπύλες, μαγνητικές πύλες, χρονοδίνες: συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας έχουν δώσει αυτές τις έννοιες των ανοιγμάτων στο χωροχρόνο για να εξηγήσουν πως οι ταξιδιώτες από πολύ μακρινά βασίλεια του χώρου, του χρόνου ή και των 2 έφτασαν στη Γη. Ωστόσο, αποτελεί αυτό τέχνασμα επιστημονικής φαντασίας ή όχι;



Αποδεικνύεται ότι όντως υπάρχουν παρότι αυτή η ανακάλυψη βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο. Ένας ερευνητής χρηματοδοτούμενος από τη NASA στο πανεπιστήμιο της Αϊόβα έχει καταλάβει πώς να τις εντοπίσει. Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται ότι αυτά είναι παλιά νέα σε σχέση με τον αποσχισθέντα πολιτισμό της ελίτ που βρίσκεται στον Άρη και ακόμα παραπέρα. Ακόμα και ο πιο δύσπιστος από εμάς αναρωτιέται αν τα καταπληκτικά αυτά γεγονότα που μόλις κυκλοφόρησαν από την κυβέρνηση, χρησιμοποιούνται για χρόνια με καθοδήγηση και συνεργασία εξωγήινων.

Ωστόσο, ας ρίξουμε μία ματιά στις ειδήσεις που μόλις δημοσιοποιήθηκαν από τη Nasa και την επιβεβαίωσή της σχετικά με το ότι οι «ονειροπόλοι της επιστημονικής φαντασίας» δεν είναι τόσο ονειροπόλοι τελικά.
«Τα ονομάζουμε σημεία Χ ή περιοχές διάχυσης ηλεκτρονίων» εξηγεί ο φυσικός πλάσματος Jack Scudder του πανεπιστημίου της Αϊόβα. «Είναι μέρη όπου το μαγνητικό πεδίο της Γης συνδέεται με το μαγνητικό πεδίο του Ηλίου δημιουργώντας μία απρόσκοπτη διαδρομή η οποία οδηγεί από τον πλανήτη μας στην ατμόσφαιρα του Ηλίου , 93 εκατομμύρια μίλια μακριά.»

Έκθεση της NASA : «οι παρατηρήσεις του σκάφους «ΘΕΜΙΣ» της Nasa και οι ανιχνευτές συμπλέγματος της Ευρώπης δείχνουν ότι οι μαγνητικές πύλες ανοίγουν και κλείνουν δεκάδες φορές τη μέρα. Βρίσκονται μερικές δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Γη , εκεί όπου το γήινο μαγνητικό πεδίο συναντά τον ηλιακό άνεμο. Τόνοι ενεργητικών σωματιδίων ρέουν μέσα από τα ανοίγματα, θερμαίνοντας τα ανώτερα στρώματα της γήινης ατμόσφαιρας προκαλώντας γεωμαγνητικές καταιγίδες και εμφάνιση του φαινομένου του βορείου σέλας»

Η Nasa σχεδιάζει μία αποστολή η οποία θα ξεκινήσει το 2014 (MMS) για να μελετήσει το φαινόμενο. Τα 4 διαστημικά σκάφη του προγράμματος θα είναι εξοπλισμένα με ενεργητικούς ανιχνευτές σωματιδίων και αισθητήρες και θα απλωθούν στη μαγνητόσφαιρα της Γης μελετώντας τις πύλες. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα, η εύρεσή τους. Οι μαγνητικές πύλες είναι αόρατες, ασταθείς και αβέβαιες. Ανοίγουν και κλείνουν δίχως προειδοποίηση ενώ δεν υπάρχουν ενδείξεις καθοδήγησης. Στην πραγματικότητα όμως, όπως σημειώνει ο Scudder, υπάρχουν.

Οι πύλες σχηματίζονται μέσω της διαδικασίας της μαγνητικής επανασύνδεσης. Γραμμές μαγνητικών δυνάμεων αναμειγνύονται από τον Ήλιο και τη Γη και ενώνονται για να σχηματίσουν ανοίγματα. Τα σημεία Χ είναι εκεί όπου πραγματοποιείται η διασταύρωση. Η ξαφνική συμμετοχή των μαγνητικών πεδίων μπορεί να ωθήσει πίδακες φορτισμένων σωματιδίων από το σημείο Χ , δημιουργώντας μία περιοχή διάχυσης ηλεκτρονίων.

Για να μάθει πώς να εντοπίσει αυτά τα σημεία ο Scudder εξέτασε τα δεδομένα από ένα διαστημικό όχημα που βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τη Γη για περισσότερο από 10 χρόνια.

«Στα τέλη της δεκαετίας του 90 , το διαστημικό σκάφος Polar της Nasa βρισκόταν στη μαγνητόσφαιρα της Γης και βρέθηκε σε πολλά σημεία Χ κατά τη διάρκεια της αποστολής του.»
«Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα του Polar, έχουμε βρει 5 συνδυασμούς μαγνητικών πεδίων και ενεργητικών μετρήσεων σωματιδίων που μας λένε πότε έχουμε έρθει σε σημείο Χ ή σε περιοχή διάχυσης ηλεκτρονίων. Ένα ενιαίο σκάφος με σωστά όργανα μπορεί να πραγματοποιήσει αυτές τις μετρήσεις.»

«Αυτό σημαίνει ότι ένα μόνο μέλος της αποστολής MMS χρησιμοποιώντας διαγνωστικά μπορεί να εντοπίσει μία πύλη και να ειδοποιήσει τα υπόλοιπα μέλη. Οι σχεδιαστές της αποστολής πιστεύουν ότι η MMS ενδέχεται να χρειαστεί ένα έτος ή περισσότερο μέχρι να μάθει να εντοπίζει και να μελετά πύλες.

Τι σημαίνει αυτό; Πως όλες οι μαγνητικές πύλες σε έργα επιστημονικής φαντασίας αποτελούν σύντομες διαδρομές για νέους κόσμους και πολιτισμούς. Είναι καιρός πλέον να ανακαλύψουμε αυτές τις αστροπύλες και όπως φαίνεται ο Δρ. Scudder το έχει καταφέρει.
Μήπως το γήινο μαγνητικό πεδίο αποτελεί στην πραγματικότητα το μορφικό πεδίο της δικής της συνείδησης;

Πηγή
atia-ufo.gr

Ανακαλύφθηκε το πιο γρήγορο άστρο νετρονίων στο γαλαξία μας

Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν δύο νέους ταχέως περιστρεφόμενους αστέρες νετρονίων (πάλσαρ). Ο ένας (J1552) περιστρέφεται σαν «σβούρα» 412 φορές το δευτερόλεπτο, ενώ ο δεύτερος (J0952) ακόμη πιο γρήγορα, 707 φορές το δευτερόλεπτο ή πάνω από 42.000 φορές το λεπτό, γεγονός που τον καθιστά το ταχύτερο πάλσαρ του γαλαξία μας και το δεύτερο ταχύτερο που έχει βρεθεί ποτέ στο σύμπαν.

Το ρεκόρ κατέχει ένα πάλσαρ που περιστρέφεται 716 φορές το δευτερόλεπτο.

Η νέα ανακάλυψη έγινε από ερευνητές, με με επικεφαλής τον Σις Μπάσα του Ινστιτούτου Ραδιοαστρονομίας της Ολλανδίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσαν στο Astrophysical Journal Letters, χρησιμοποίησαν το ραδιοτηλεσκόπιο χαμηλών συχνοτήτων LOFAR (Low-Frequency Array) στην Ολλανδία, που θεωρείται κατάλληλο για τον εντοπισμό πάλσαρ, επειδή αυτά είναι φωτεινότερα κατά την εκπομπή χαμηλής συχνότητας ραδιοκυμάτων. Η ανακάλυψη του πάλσαρ J0952 έγινε στη συχνότητα περίπου των 135 ΜHz.

Το ταχύτερο πάλσαρ του γαλαξία μας απέχει 3.200 έως 5.700 έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στην κατεύθυνση του Αστερισμού του Εξάντα. Έχει μάζα περίπου 1,4 φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο μας και γύρω του κινείται ένα συνοδό άστρο, που διαγράφει μια πλήρη τροχιά κάθε εξήμιση ώρες. Το πάλσαρ τροφοδοτείται συνεχώς με ύλη από τον σύντροφό του.

Οι αστέρες νετρονίων είναι απομεινάρια τεράστιων άστρων, που τελείωσαν τη ζωή τους με μια έκρηξη τύπου σούπερ-νόβα. Ό,τι απέμεινε, είναι μια σφαίρα που έχει περίπου το μέγεθος μιας πόλης, αλλά με τρομερά συμπυκνωμένη ύλη, μεγαλύτερη από του Ήλιου μας, και με πολύ ισχυρό μαγνητικό πεδίο.

Το άστρο νετρονίων περιστρέφεται με μεγάλη ταχύτητα γύρω από τον εαυτό του, εκπέμποντας από τους μαγνητικούς πόλους του ραδιοκύματα, ακτίνες-Χ, ακτίνες-γάμα και ορατό φως. Σε κάθε διαδοχική περιστροφή του, κάποια δέσμη ακτινοβολίας μπορεί να γίνει αντιληπτή από τη Γη, όπως το φως ενός φάρου που αναβοσβήνει.

Να σημειωθεί ότι στην επιστημονική ομάδα συμμετείχε και ο Έλληνας αστρονόμος Σωτήρης Σανιδάς του Αστρονομικού Ινστιτούτου Αντον Πάνεκουκ του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ. Ο κ.Σανιδάς, που κατάγεται από την Αθήνα, πήρε το διδακτορικό του από το Τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ το 2013 και από το 2015 πραγματοποιεί μεταδιδακτορική έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Ειδικεύεται στη ραδιοαστρονομία, στη μελέτη των αστέρων νετρονίων, στα βαρυτικά κύματα και στην κοσμολογία. 

in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το πρόγραμμα αναζήτησης εξωγήινων έπιασε άλλα 15 μυστηριώδη ραδιοσήματα από μακρινό γαλαξία

Αν και η πιθανότερη εξήγηση είναι ότι τα παράξενα ραδιοσήματα που «άκουσε» το ραδιοτηλεσκόπιο, προέρχονται από κάποιο κοσμικό φαινόμενο, η ελπίδα για ανακάλυψη εξωγήινης νοημοσύνης πεθαίνει τελευταία.

Υπάρχει άραγε περίπτωση τα ισχυρά ραδιοσήματα που μόλις έπιασε το πρόγραμμα Breakthrough Listen, να μην έχουν φυσική προέλευση; Αυτό - θα ήθελαν να- πιστεύουν μερικοί επίμονοι «κυνηγοί» εξωγήινων πολιτισμών.

Αν και η πιθανότερη εξήγηση είναι ότι τα παράξενα ραδιοσήματα που «άκουσε» το ραδιοτηλεσκόπιο, προέρχονται από κάποιο κοσμικό φαινόμενο (μια μεγάλη μαύρη τρύπα, κάποιο περιστρεφόμενο άστρο νετρονίων ή κάτι άλλο με ισχυρό μαγνητικό πεδίο), η ελπίδα για την ανακάλυψη εξωγήινης νοημοσύνης πεθαίνει τελευταία.

Το πρόγραμμα Breakthrough είναι μια πρωτοβουλία, από το 2015, του ρώσου δισεκατομμυριούχου Γιούρι Μίλνερ, την οποία χρηματοδοτεί με 100 εκατ. δολάρια, με την υποστήριξη διασημοτήτων όπως ο βρετανός κοσμολόγος Στέφεν Χόκινγκ.

Τα 15 νέα ραδιοσήματα ανήκουν στην κατηγορία των «γρήγορων ραδιο-εκρήξεων» (Fast Radio Bursts-FRBs) και προέρχονται από μια άγνωστη πηγή σε ένα νάνο γαλαξία, σε απόσταση περίπου τριών δισεκατομμυρίων ετών από τη Γη.

Μέχρι σήμερα έχουν ανιχνευθεί από διάφορα ραδιοτηλεσκόπια περίπου 30 FRBs, που διαρκούν λίγα χιλιοστά του δευτερολέπτου. Είναι η πρώτη φορά, όμως, που η ίδια πηγή εμφανίζεται να στέλνει επαναλαμβανόμενα τέτοια σήματα στο διάστημα, πράγμα που έχει δημιουργήσει ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον στους αστρονόμους.

Η εν λόγω πηγή FRB 121102 είχε ανακαλυφθεί το 2012 και αυτή τη φορά έστειλε ισχυρά ραδιοσήματα, σε υψηλότερη συχνότητα από ό,τι στο παρελθόν (περίπου στα 7 GHz).

Η ανακάλυψη έγινε με το αμερικανικό τηλεσκόπιο Green Bank στη Δυτική Βιρτζίνια και η σχετική ανακοίνωση δημοσιεύθηκε από τους επιστήμονες στην ιστοσελίδα Astronomer's Telegram, σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Ιντιπέντεντ» και το «New Scientist».

Το πρόγραμμα Breakthrough θα διαρκέσει δέκα χρόνια σε πρώτη φάση και θα «ακούσει» ένα εκατομμύριο κοντινά στη Γη άστρα, καθώς και 100 κοντινούς γαλαξίες, σε πολλές διαφορετικές συχνότητες, σε μια προσπάθεια να πιάσει κάποιο εξωγήινο μήνυμα.

Περίπου εννέα εκατομμύρια εθελοντές από όλο τον κόσμο συμβάλλουν στην αναζήτηση, παραχωρώντας χώρο από τον προσωπικό υπολογιστή τους, για να γίνεται η επεξεργασία των δεδομένων των ραδιοτηλεσκοπίων.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ